וַיִּבֶן֩ אֶת־עֶשְׂרִ֨ים אַמָּ֜ה מירכותי [מִֽיַּרְכְּתֵ֤י] הַבַּ֙יִת֙ בְּצַלְע֣וֹת אֲרָזִ֔ים מִן־הַקַּרְקַ֖ע עַד־הַקִּיר֑וֹת וַיִּ֤בֶן לוֹ֙ מִבַּ֣יִת לִדְבִ֔יר לְקֹ֖דֶשׁ הַקֳּדָשִֽׁים׃
I wyłożył one dwadzieścia łokci po tylnej stronie przybytku taflami cedrowemi, od posadzki aż do ścian powały. Tak to wyłożył go sobie na wewnątrz aż do mównicy, mianowicie miejsca przenajświętszego.